Mega Mot

Wel eens een klapwiekende reuze mot in je slaapkamer tegen het plafond gehad?? Zow das leuk joh. Dat produceert een geluid alsof ze met zes man een gigantisch perzisch tapijt staan uit te kloppen. Fantastisch. Niet. Dat was dus vannacht. Om n uurtje of twee. Ja en hoe krijg je zo’n vliegende klapwiekert naar buiten… Read More Mega Mot

Oude Man

Gisteren liep ik langs het water. Het zonnetje scheen, het was wel koud hoor nog, blij dat ik m’n sjaal om had. De meerkoetjes en de eenden hadden het naar hun zin, al kwakend en fladderend waren ze bezig met hun eigen ding. Het riet aan de overkant stond er fier bij, wat zou dat… Read More Oude Man

Zwarte Kraai

Daar staat ie, de imposante knoestige, koolzwarte boom. Hij staat er alleen. Eenzaam. Verlaten. De kale, grillige takken waaieren alle kanten op, slordig, onbeheerst, woedend. Verbittering. De takken zijn verlaten door de vogels, zelfs door de bladeren. De boom ademt een soort vijandigheid uit, een diepgeworteld cynisme, een ingehouden woede, immer aanwezig. Zelfs de grond… Read More Zwarte Kraai

Muur

Straks gaan ze me écht bellen. Ze zijn me écht niet vergeten. Als een idioot zit ze klaar, omgekleed en wel, het kadootje met de glimmende strik parmantig op tafel. Nerveus zet ze nog maar een kop thee, om iets te doen te hebben. Tik tak zegt de klok. En nog een keer. Tik tak.… Read More Muur

Spook

Hebben jullie wel eens spook gereden? Ik wel… van de week… ahuhum kuch, ja… ik heb even getwijfeld of ik dit wel zou delen, want ja… eerlijk is eerlijk… een béétje genant is het wel… Toch? Jah jah gniffel de gniffel, grinnik grinnik, thanks. Het kwam namelijk zo, ik moest even ergens naar toe, in… Read More Spook

Geen R

Gistegen heb ik toch zo’n verschgikkelijk ggappig telefoongespgek gevoegd, ik ben nog aan het nahuilen. Nu zul misschien denken dat ik door mijn tranen het toetsenbord niet meer zo duidelijk zie, maar niets is minder waar. Ik moest namelijk even een telefoontje plegen met een ‘provider’, zal de naam niet noemen in verband met commissierechten,… Read More Geen R

Pappa

Mijn vader ligt begraven onder een mooie volle loofboom. De boom is nog niet zo heel groot maar met zijn volle kroon met dappere blaadjes biedt hij fier bescherming aan het graf. Het is net een paraplu, een soort schild, onder zijn afdakje kun je schuilen, kun je rusten, voel je je omarmd door zijn… Read More Pappa